دور از نگاه حیرانم

   کسی آمد از دورها ،

            گذشت از درها .

          بنشسته با من اینک

           بر کهنه زورق افتاده بر مرداب خاموش .

       دور از نگاه حیرانم

    کسی امد تا که بنشاند بر لب خسته ام

    کوته لبخندی از خنده های دیروز

    به تمنای افسون چشمانش .

     دور از نگاه حیرانم

      آمده ام با اوی در این هنگامه ی بودن

      به اوج ها تا که صبوح سرکشیم از شورها

       و هم آواز شویم با رازها ...

       دور از نگاه حیرانم

       دگر هراس و نفرت نیست،

       بر اندیشه ی فردایم...

          دور از نگاه حیرانم

               گریزی  نیست بر من

                 رقصیدن با باد

                     حواندن با چکاوک

                      و مست شدن از شراب موج ها در این اوج ها.

           دور از نگاه حیرانم

                    برخود اندیشه ای دیگر چون کنم ...

http://amrollahhatami.blogfa.com/